Ψυχολόγος - Παιδοψυχολόγος Ψυχογίδης Γεώργιος

Παπανδρέου Γεωργίου 77
71305 Ηράκλειο Κρήτης

Τηλέφωνο +302810 231.464
Κινητό τηλέφωνο +306937 002.276

%70%73%79%63%68%6F%67%69%64%69%73%40%79%61%68%6F%6F%2E%67%72

Στην αρχή

Άρθρα & Ενημέρωση

Διάσπαση Προσοχής – Υπερκινητικότητα

Το σύνδρομο Ελλειμματικής προσοχής – Υπερκινητικότητας αναφέρεται σε παιδιά που αντιμετωπίζουν σωματική υπερδραστηριότητα και διάσπαση προσοχής. Χαρακτηριστικά γνωρίσματα είναι η δυσκολία στη συμμόρφωση υποδείξεων, η απροσεξία, η διάσπαση της προσοχής, η δυσκολία στις σχολικές υποχρεώσεις και η υπερκινητικότητα.

Είναι μια κατάσταση που ταλαιπωρεί αρκετά το παιδί, τους γονείς του, αλλά και τους δασκάλους.

Το σύνδρομο αυτό προσβάλλει 1 στα 100 παιδιά κάτω των 11 ετών και είναι τρεις φορές πιο συχνό στα αγόρια από ότι στα κορίτσια.

Στην εφηβεία τα συμπτώματα αμβλύνονται αλλά τα παιδιά αυτά εξακολουθούν να είναι πιο ενεργητικά και παρορμητικά από τα αλλά παιδιά της ηλικίας τους.

Δεν γνωρίζουμε ακόμη τις  ακριβείς αιτίες αλλά οι γενετικοί παράγοντες φαίνεται να παίζουν σημαντικό ρόλο.

Για περισσότερα, διαβάστε εδώ.

Προβλήματα Συμπεριφοράς

Με τον όρο προβλήματα συμπεριφοράς αναφερόμαστε σε παιδιά τα οποία είναι αρνητικά, αντιδραστικά, ανυπάκουα, προκλητικά και δείχνουν απάθεια. Τις περισσότερες φορές συνυπάρχουν και προβλήματα επιθετικότητας.

Για περισσότερα, διαβάστε εδώ.

Παιδί και Άγχος

Άγχος είναι αυτό που βιώνουμε όταν βρισκόμαστε αντιμέτωποι με γεγονότα τα οποία θεωρούμε απειλητικά για τη σωματική και τη ψυχική μας υγεία και δεν είμαστε σίγουροι αν και με ποιο τρόπο μπορούμε να αντεπεξέλθουμε.

Το άγχος δεν είναι αρρώστια. Όλοι το βιώνουν. Άλλοι σε μεγαλύτερο και άλλοι σε μικρότερο βαθμό. Χωρίς την αίσθηση του στρες δε θα αντιμετωπίζαμε τις προκλήσεις αλλά ούτε θα αποφεύγαμε τους κινδύνους.

Καλό στρες είναι αυτό που μας βοηθάει να αντιμετωπίσουμε μια κατάσταση. Μπορεί όμως να γίνει εμπόδιο όταν οι σκέψεις το σώμα και η διάθεση μας αντιδρούν με υπερβολικό και ανεπιθύμητο τρόπο απέναντι στις περιστάσεις που έχουμε να αντιμετωπίσουμε. Το καλό στρες δεν είναι κάτι που οπωσδήποτε  μας αρέσει όμως μας κάνει να λειτουργούμε. Το κακό στρες μειώνει την απόδοση μας και μπορεί να μας δημιουργήσει αρκετά προβλήματα.

Για περισσότερα, διαβάστε εδώ.

Εθισμός στο διαδύκτιο

Εθισμό ονομάζουμε την οργανική εξάρτηση προς διάφορες ουσίες όπως αλκοόλ και ναρκωτικές ουσίες που χαρακτηρίζεται από μια σειρά δυσάρεστων οργανικών συμπτωμάτων που εμφανίζονται με τη στέρηση αυτών των ουσιών από το άτομο και από αυξανόμενη ανεκτικότητα προς αυτές τις ουσίες, που οδηγεί στη λήψη μεγαλύτερων δόσεων προκειμένου να επιτευχθεί το επιθυμητό αποτέλεσμα.

Η εξάρτηση είναι μια παθολογική κατάσταση του εγκεφάλου. Μέχρι σήμερα είχαμε την εξάρτηση από το αλκοόλ, το κάπνισμα, τις ναρκωτικές ουσίες, τον τζόγο, την βουλιμία. Στις μέρες μας ήρθε όμως να προστεθεί και ο εθισμός - εξάρτηση στο διαδύκτιο. Η χρήση του διαδυκτίου πάνω από πέντε ώρες ημερησίως θεωρείται ως εξάρτηση ενώ η χρήση πάνω από δέκα ώρες την εβδομάδα θέτει το παιδί σε κίνδυνο για εξάρτηση. Το παιδί δεν θα πρέπει να χρησιμοποιεί το διαδύκτιο για πάνω από δυο ώρες την ημέρα.

Για περισσότερα, διαβάστε εδώ.

Σχολικός Εκφοβισμός

Το φαινόμενο του σχολικού εκφοβισμού είναι η κακοποίηση και χρήση βίας μεταξύ συνομηλίκων στο σχολείο. Εμφανίζεται σε πολλές χώρες του κόσμου και στην Ελλάδα. Συμβαίνει σε όλες τις βαθμίδες της εκπαίδευσης. Συναντάται και στα δυο φύλα ενώ υπάρχει και σε δημόσια αλλά και σε ιδιωτικά σχολεία.

Εκδηλώνεται συνήθως σε χώρους χωρίς επίβλεψη όπως διαδρόμους και αυλές. Τα αγόρια είναι συχνότερα από τα κορίτσια δράστες και θύματα. Οι δράστες είναι συνήθως συνομήλικοι με τα θύματα και περίπου ένα στα δέκα παιδιά φοβάται πως θα πέσει θύμα εκφοβιστικών περιστατικών. Τα αγόρια χρησιμοποιούν κυρίως την δύναμη ενώ τα κορίτσια χρησιμοποιούν την απομόνωση του παιδιού-θύματος από την παρέα.

Για περισσότερα, πατήστε εδώ.

Σεξουαλικοτητα & σεξουαλική διαπαιδαγώγηση παιδιών και εφήβων

Το πώς θα αντιμετωπίσει ένα άτομο την σεξουαλικότητα του ανάλογα με τα διαφορετικά στάδια της ζωής του έχει μεγάλη σχέση με την σεξουαλική διαπαιδαγώγηση που έλαβε κατά τα παιδικά του χρόνια. Η σεξουαλική διαπαιδαγώγηση δεν αφορά μόνο τις σεξουαλικές σχέσεις αλλά και άλλα σημαντικά ζητήματα όπως την εικόνα του εαυτού, την αυτοεκτίμηση, και τα συναισθήματα.

Για περισσότερα, πατήστε εδώ.

Ενούρηση

Στο τέλος του πρώτου έτους το παιδί ξεκινάει να έρχεται σε επαφή με την αγωγή της τουαλέτας. Τότε αρχίζει να αναπτύσσει τους σφιγκτήρες του (δηλαδή την λειτουργία της κύστης και του εντέρου του) και η ολοκλήρωση επιτυγχάνεται περίπου στην ηλικία των 3–4 ετών. Εδώ σημαντικό ρόλο παίζει η ωριμότητα του παιδιού αλλά και το οικογενειακό περιβάλλον του. Είναι όμως φυσιολογικό από την στιγμή που άρχισε να εκπαιδεύεται στη χρήση της τουαλέτας να βρέχεται μερικές φορές για διάστημα μέχρι 12 μήνες. Ένα ποσοστό περίπου 10–15% δεν επιτυγχάνει να αναπτύξει αυτή την ικανότητα. Το πρόβλημα στα αγόρια είναι πιο συχνό από ότι στα κορίτσια (η αναλογία είναι δυο προς ένα). Είναι ένα συχνό αλλά αντιμετωπίσιμο πρόβλημα.

Για περισσότερα, πατήστε εδώ.

Η σχολική ετοιμότητα στο νηπιαγωγείο

Με τον όρο σχολική ετοιμότητα ή ωριμότητα εννοούμε ένα ορισμένο επίπεδο ανάπτυξης του παιδιού που περιλαμβάνει τόσο το σώμα του όσο και την ψυχή και το πνεύμα του.

 

Η κοινωνική – συναισθηματική σχολική ωριμότητα είναι η καλή μνήμη και η ικανότητα συγκέντρωσης, η ικανότητα να σκέφτεται το παιδί πάνω σε προβλήματα που του δίνονται και να τα λύνει μόνο του, η ικανότητα επαφής και προσαρμογής, το ζωηρό ενδιαφέρον για μάθηση και η υπομονή.

Η πνευματική σχολική ωριμότητα προϋποθέτει όχι γνώσεις αλλά προϋποθέσεις που αφορούν την πρακτική επιδεξιότητα, την σκέψη, την γραφή και ανάγνωση και την αριθμητική.

Για περισσότερα, πατήστε εδώ.

Μελλοντικοί γονείς και ψυχολογία

Ο ερχομός ενός παιδιού για ένα ζευγάρι αποτελεί ένα νέο με ποικίλες αντιδράσεις. Η εγκυμοσύνη είναι μια περίοδος ευχάριστη αλλά συνάμα αρκετά αγχωτική. Απαιτεί μεγάλες αλλαγές στη ζωή του ζευγαριού και πολύ προσοχή από την μητέρα. Αρχίζει να ξυπνάει μέσα τους το μητρικό και το πατρικό ένστικτο, αλλάζει ο ρόλος τους και ο τρόπος ζωής τους. Διακατέχονται από συναισθήματα ικανοποίησης και χαράς αλλά συγχρόνως και ανησυχίας για το αν θα πάνε όλα καλά και αν θα καταφέρουν οι ίδιοι να αντεπεξέλθουν στον νέο τρόπο ζωής. Ο τρόπος που θα αντεπεξέλθουν σε αυτή τη νέα φάση της ζωής τους εξαρτάται από πολλούς παράγοντες όπως η σχέση μεταξύ του ζευγαριού, η σχέση που έχουν με τους γονείς τους, αν είναι επιθυμητή η εγκυμοσύνη, αν υπάρχει οικονομική ευχέρεια και φυσικά από την ωριμότητα και την ηλικία τους.

Τα συναισθήματα της μέλλουσας μητέρας κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης υφίστανται τρεις διαδοχικές διαφοροποιήσεις που αντιστοιχούν και στα τρία τρίμηνα της.

Γισ περισσότερα, πατήστε εδώ.

Πώς να προετοιμάσετε το παιδί σας για τον ερχομό ενός νέου παιδιού στην οικογένεια

Η γέννηση ενός νέου μωρού στην οικογένεια κάνει αρκετά συχνά τους γονείς να ανησυχούν για πιθανές δυσκολίες που μπορεί να προκύψουν. Tι να πείτε στο παιδί σας; πώς να το προετοιμάσετε; τι να αποφύγετε; και πως θα μειώσετε την ζήλια που αρκετά συχνά δημιουργείται στο μεγαλύτερο παιδί;

Τα αισθήματα ζήλιας είναι φυσιολογικά και δεν θα πρέπει να δημιουργηθούν ενοχές στο παιδί γι αυτά που νιώθει. Με τον ερχομό του μωρού το παιδί παύει να είναι το μοναδικό παιδί της οικογένειας. Αυτό συνεπάγεται στο ότι θα πρέπει να μοιραστεί την αγάπη, την αφοσίωση, την προσοχή και την συντροφιά των γονιών του.

Η ζήλια παρατηρείται πιο συχνά όταν η διαφορά ηλικίας μεταξύ των παιδιών είναι μικρή και όταν είναι του ίδιου φύλου (στην περίπτωση διδύμων το φαινόμενο αυτό είναι ακόμη πιο έντονο).

Η ζήλια εκδηλώνεται με αρκετούς και διαφορετικούς τρόπους. Το παιδί μπορεί να

δείχνει εκνευρισμένο, υιοθετεί αντικοινωνική συμπεριφορά, βρίζει, χτυπάει, αποκτά ιδιοτροπίες στο φαγητό και στον ύπνο. Δείχνει μελαγχολικό και στενοχωρημένο. Μπορεί να γίνει επιθετικό προς το αδελφάκι του ή και στους γονείς του. Λερώνεται στο κρεβάτι του και γενικά η συμπεριφορά του γίνεται περίεργη. Συχνές είναι επίσης οι φορές που εμφανίζει παλινδρόμηση στη συμπεριφορά του, δηλαδή υιοθετεί μια στάση μικρότερης ηλικίας από αυτή που έχει για να τραβήξει την προσοχή όπως το να θέλει ξαφνικά πιπίλα, να πίνει από το μπιμπερό, να κοιμάται στην κούνια ή να χρησιμοποιεί το γιογιό μιμούμενο το μωρό.

Χρειάζεται λοιπόν υπομονή, χρόνο και κατανόηση γιατί είναι μια δυναμική αλλαγή στη ζωή του. Αυτή η περίοδος επειδή θεωρείται αρκετά στρεσογόνος για το παιδί  καλό θα ήταν να αποφύγετε κάποιες αλλαγές στη ζωή του (αν το παιδί είναι ανάλογης ηλικίας) όπως την απεξάρτηση από την πιπίλα και την εκπαίδευση σε γιογιό.

Για περισσότερα, πατήστε εδώ.

Η ανάπτυξη και εξέλιξη του μωρού

Τα εξελικτικά στάδια είναι για όλα τα παιδιά τα ίδια. Ο ρυθμός όμως ανάπτυξης εξαρτάται από την ωρίμανση του κεντρικού νευρικού συστήματος και τα εξωτερικά ερεθίσματα του οικογενειακού περιβάλλοντος τα οποία μπορεί να επηρεάσουν είτε θετικά είτε αρνητικά την εξέλιξη ενός μωρού. Στη συνέχεια θα αναφερθεί το τι μπορεί ένα μωρό να καταφέρει σύμφωνα με την ηλικία του και θα δοθούν κάποιες βασικές συμβουλές για το πώς μπορεί ο γονέας να επηρεάσει θετικά την εξέλιξη του μωρού του. Τα χρονικά όρια δεν είναι απόλυτα γι’ αυτό μην απορήσετε αν το δικό σας μωρό δείχνει να μπορεί να καταφέρνει μερικά πράγματα νωρίτερα ή λίγο αργότερα. Θα πρέπει όμως να ζητήσετε την βοήθεια ειδικού εάν δείτε ότι το μωρό σας καθυστερεί αρκετά στην εξελικτική του ωρίμανση διότι όσο νωρίτερα επέμβει ο ειδικός τόσο καλύτερα θα είναι και τα αποτελέσματα.

Για περισσότερα, πατήστε εδώ.

Ποια παιχνίδια είναι κατάλληλα για να αγοράσουμε στα παιδιά μας

Με την ευκαιρία της εορτής των  Χριστουγέννων προσφέρουμε πολλά δώρα είτε στα δικά μας παιδιά είτε στα παιδιά  συγγενών  και φίλων. Τα περισσότερα δώρα που προσφέρουμε είναι παιχνίδια γι αυτό το λόγο είναι σημαντικό και αναγκαίο να τονίσουμε κάποια σημεία που θα πρέπει να προσέξουν οι γονείς πριν επιλέξουν τι παιχνίδια θα αγοράσουν.

Το παιχνίδι αποτελεί κοινωνική και ψυχοσυναισθηματική ανάγκη για κάθε παιδί.

Είναι μέσo προσωπικής ικανοποίησης και ψυχαγωγίας. Αποτελεί σημαντικό εργαλείο για την ανάπτυξη της προσωπικότητας του αλλά και της εκπαίδευσης του.  Επίσης ευχάριστο και ψυχαγωγικό μέσο με το οποίο τα παιδιά μπορούν να αναπτύξουν επιδεξιότητες, κοινωνικότητα και αναπτυξιακή μάθηση.

 

Ας αφιερώσουμε λοιπόν λίγο χρόνο και ας σκεφτούμε πόσο ασφαλές, οικονομικό και αναγκαίο είναι το παιχνίδι που θέλει το παιδί μας. Τα παιδιά επηρεάζονται πολύ από τις διαφημίσεις και από πολλά παιχνίδια που έχουν φίλοι και συμμαθητές τους αλλά και από τις βιτρίνες. Η αγορά όμως ενός παιχνιδιού πρέπει να γίνεται με κριτήριο την ηλικία, το φύλο και τις ανάγκες ενός παιδιού.

Για περισσότερα, πατήστε εδώ.

Η εξέλιξη του λόγου στο παιδί

Η εξέλιξη του λόγου στο παιδί από την γέννηση του μέχρι τα 2 έτη έχει πολλά ενδιαφέροντα και διαφορετικά στάδια. Το μωρό κατανοεί την γλώσσα πριν καν μιλήσει και η διαδικασία της μάθησης ξεκινάει από την γέννηση. Παρακάτω θα δούμε  τα βασικά στάδια με μια γενική περιγραφή για το καθένα καθώς και μερικές συμβουλές που θα βοηθήσουν στην εξέλιξη του λόγου. Τα στάδια δεν είναι απόλυτα γιατί κάθε παιδί είναι διαφορετικό και έχει τους δικούς του ρυθμούς. Επίσης οι περιβαλλοντικοί παράγοντες με τα αντίστοιχα ερεθίσματα διαφοροποιούνται από οικογένεια σε οικογένεια.

Για περισσότερα, πατήστε εδώ.

Παιδί και πένθος

Τα τραγικά γεγονότα είναι δυστυχώς μέρος της ζωής μας. Τα παιδιά χρειάζονται ειδική προσοχή και βοήθεια για να αντεπεξέλθουν στην απώλεια ενός φίλου, συγγενή και κυρίως ενός μέλους της οικογένειας. Ο τρόπος που τα παιδιά βιώνουν και αντιδρούν εξαρτάται από την ηλικία και την ψυχοσύνθεση τους. Οι ηλικίες και τα στάδια δεν είναι απόλυτα διότι κάθε παιδί είναι ξεχωριστό και υπάρχουν γνωστικοί, συναισθηματικοί και σωματικοί παράγοντες που επηρεάζουν. Μερικά γενικά χαρακτηριστικά σε σχέση με την ηλικία είναι τα ακόλουθα:

Για περισσότερα, πατήστε εδώ.

Εξαρτησιογόνες ουσίες: Τι πρέπει να κάνουν οι γονείς

Η χρήση των ναρκωτικών από έφηβους αυξάνεται με δραματικό ρυθμό. Το πρόβλημα των ναρκωτικών μπορεί να επηρεάσει έφηβους και ενήλικες, ανεξαρτήτου φύλου και ανεξαρτήτου μορφωτικού, οικονομικού και κοινωνικού επιπέδου.

Για περισσότερα, διαβάστε εδώ.

Κακοποίηση παιδιών

Σύμφωνα με τον ορισμό που δίνει το Ινστιτούτο Υγείας του παιδιού κακοποίηση ονομάζουμε το φαινόμενο κατά το οποίο ένας ή περισσότεροι ενήλικες προκαλούν ή επιτρέπουν να προκληθούν στο παιδί σωματικές κακώσεις ή συνθήκες στέρησης ώστε συχνά να επιφέρουν σοβαρές διαταραχές σωματικής, νοητικής, συναισθηματικής ή κοινωνικής μορφής ακόμα και το θάνατο.

Έρευνες του Ινστιτούτου Υγείας του παιδιού δείχνουν πως η κακοποίηση αφορά την Ελλάδα σε περίπου 20.000 παιδιά ετησίως από τα οποία το 6% χάνουν τη ζωή τους και το 8% παθαίνουν κάποιας μορφής αναπηρία.

Για περισσότερα, πατήστε εδώ.

Επιλεκτική αλαλία

Η επιλεκτική (ή αλλιώς εκλεκτική) αλαλία αναφέρεται σε παιδιά τα οποία μένουν σιωπηλά όταν βρίσκονται με λιγότερο οικεία πρόσωπα (στο σχολείο και στις εξωσχολικές δραστηριότητες) ενώ μέσα στο σπίτι και κυρίως με τα οικεία πρόσωπα (γονείς–αδέλφια) μιλάνε κανονικά. Τα παιδιά και μόνο με την υποψία ότι κάποιος τρίτος ακούει την συνομιλία τους σταματούν αμέσως να μιλάνε.

Για περισσότερα, διαβάστε εδώ.

Εγκόπριση

Ένα παιδί θεωρούμε ότι έχει εκπαιδευτεί στην χρήση της τουαλέτας όταν μπορεί να χρησιμοποιεί το δοχείο ή την τουαλέτα σχετικά αυτόνομα και με λίγη βοήθεια από τους γονείς του στην καθαριότητα και το ντύσιμο. Οι μύες του βρέφους πρέπει να ωριμάσουν και να δυναμώσουν αρκετά και να συντονιστούν για να συγκρατούν τα απόβλητα που παράγει το σώμα του. Ο έλεγχος αυτών που σχετίζονται με την απέκκριση κατακτάται τελευταίος από τον άνθρωπο από όλους τους μυς του κορμού.

Τα περισσότερα παιδιά αποκτούν τον έλεγχο του εντέρου κατά τη διάρκεια της μέρας και της νύχτας περίπου στην ηλικία 3,5 – 4 ετών. Για να κρίνει κανείς σωστά αν υπάρχει εγκόπριση θα πρέπει το παιδί να είναι τουλάχιστον 4 ετών και άνω.

 

Εγκόπριση ονομάζουμε την επαναλαμβανόμενη απώλεια κοπράνων σε μέρη ακατάλληλα χωρίς την ύπαρξη οργανικού παράγοντα σε μια ηλικία που νοητικά και χρονολογικά θα έπρεπε να έχει επιτευχθεί ο εκούσιος έλεγχος του εντέρου. Το σύμπτωμα θα πρέπει να επαναλαμβάνεται τους τρεις τελευταίους μήνες με συχνότητα τουλάχιστον μια φορά το μήνα. Πιο απλά θα λέγαμε ότι εγκόπριση παρουσιάζει οποιοδήποτε παιδί 4-16 ετών λερώνει τακτικά τα εσώρουχα του ή και το κρεβάτι του με κόπρανα.

Για περισσότερα, πατήστε εδώ.

Τα οφέλη που βιώνουμε όταν έχουμε κατοικίδια ζώα

Τα Οργανικά και Ψυχολογικά οφέλη που έχουν οι άνθρωποι που ζουν με κατοικίδια  ζώα.

 

Πολλές επιστημονικές έρευνες έχουν αποδείξει ότι υπάρχουν πολλά οφέλη για τους ανθρώπους που ζούνε με κατοικίδια ζώα. Συγκεκριμένα έχουν καλύτερη σωματική υγεία λόγω της άσκησης τους με τα κατοικίδια ζώα. Έχουν χαμηλότερη πίεση αίματος, έχουν λιγότερα μικροπροβλήματα υγείας, πηγαίνουν στο γιατρό λιγότερες φορές και έχουν χαμηλότερα επίπεδα χοληστερόλης και τριγλυκεριδίων. Επίσης έχουν περισσότερο υψηλά επίπεδα επιβίωσης οι άνθρωποι με στεφανιαία νόσο. Το να έχεις κατοικίδιο ζώο μπορεί να μειώσει την προσβολή από καρδιακή νόσο κατά 3% το οποίο μεταφράζεται σε 30.000 ζωές ετησίως. Όσον αφορά τα Ψυχολογικά οφέλη, υπάρχει μείωση στο συναίσθημα της μοναξιάς και της μοναχικότητας. Τα σκυλιά δρουν προληπτικά και θεραπευτικά κατά του καθημερινού στρες. Ένα 70% ερωτηθέντων οικογενειών σε έρευνα ανέφερε αύξηση στην οικογενειακή ευεξία, ευτυχία και διασκέδαση μετά την απόκτηση κατοικίδιων ζώων. Επιπροσθέτως, αισθάνονται λιγότερο φόβο να πέσουν θύματα εγκλήματος και νιώθουν περισσότερο ασφαλείς  όταν βγαίνουν για βόλτα με το σκύλο τους ή ζούνε με τον σκύλο τους. Τα κατοικίδια ζώα μας παρέχουν άνευ όρων αποδοχή και ασφάλεια. Η θεραπευτική χρήση με κατοικίδια ζώα συντροφιάς έχει αποκτήσει ιδιαίτερη προσοχή τα τελευταία χρόνια για διάφορους ασθενείς, ηλικιωμένους, καρκινοπαθείς, και ψυχικά ασθενείς.

Για περισσότερα, πατήστε εδώ.

Πένθος και ενήλικες

 Ο θάνατος ενός αγαπημένου προσώπου είναι το πιο στρεσογόνο γεγονός που μπορεί να συμβεί σε έναν άνθρωπο. Η απώλεια αγαπημένων προσώπων έχει μεγάλες επιπτώσεις στη ζωή των μελών της οικογένειας. Το πένθος που ακολουθεί έχει ιδιαίτερα σωματικά και ψυχολογικά χαρακτηριστικά. Τα συναισθήματα που κατακλύζουν τα μέλη της οικογένειας τους αποδιοργανώνουν, τους αφαιρούν το νόημα της ζωής και τους συντρίβουν. Η συναισθηματική κρίση από την απώλεια ενός μέλους της οικογένειας διαρκεί από 2 χρόνια ή και περισσότερο. Στα αρχικά στάδια οι περισσότεροι βιώνουν ένα είδος απάθειας και μουδιάσματος που όμως γρήγορα αυτό εναλλάσσεται με έντονα οδυνηρά συναισθήματα. Παρατηρούνται απότομες και συχνές αλλαγές της ψυχικής κατάστασης.

Για περισσότερα,  πατήστε εδώ.

Κακοποίηση γυναικών

<<Η βία κατά των γυναικών είναι το μεγαλύτερο σκάνδαλο για τα ανθρώπινα δικαιώματα σήμερα. Από τη γέννηση ως το θάνατο, σε περιόδους ειρήνης όσο και πολέμου, γυναίκες υφίστανται διακρίσεις και βία στα χέρια του κράτους, της τοπικής κοινωνίας και της οικογένειας>> (Από την εκστρατεία της Διεθνούς Αμνηστίας <<ΣΤΟΠ! Στη Βία κατά των γυναικών>>).

 

Η διεθνής κοινότητα έχει αναγνωρίσει τη βία κατά των γυναικών ως παραβίαση των ανθρώπινων δικαιωμάτων ενώ ισχύει νόμος όπου διώκεται η άσκηση βίας μέσα στην οικογένεια , ο βιασμός και η ασέλγεια μέσα στο ζευγάρι.

 

Υπάρχουν διάφορα είδη βίας μέσα στην οικογένεια.

Για περισσότερα, πατήστε εδώ.

Διατροφικές Διαταραχές ( Ψυχογενής ανορεξία)

Η Ψυχογενής ανορεξία είναι μια διαταραχή πρόσληψης τροφής η οποία χαρακτηρίζεται από εκούσια απώλεια σωματικού βάρους από τον ασθενή γιατί υπάρχει έντονος φόβος μην γίνει παχύς. Εμφανίζεται συχνότερα από την έναρξη της εφηβείας έως τα 20 χρόνια και είναι κάτι διαφορετικό από την απώλεια της όρεξης.

Το ποσοστό στις γυναίκες σε σχέση με τους άνδρες είναι πιο υψηλό και αυτό οφείλεται στα κοινωνικά πρότυπα που προβάλλουν ως ιδανικό το αδύνατο σώμα.

Το ποσοστό είναι μεγαλύτερο στα κορίτσια  ηλικίας 12-17 και στις γυναίκες από 18-24 ενώ μετά την ηλικία των 40 εμφανίζεται σπάνια. Επίσης είναι συχνότερη σε μοντέλα, χορεύτριες και αθλήτριες. Ανάλογα με το βαθμό και τις επιπλοκές στη σωματική υγεία από την απώλεια βάρους εξαρτάται και το πόσο επικίνδυνη είναι ή πόσο επικίνδυνη μπορεί να γίνει. Περίπου το 10% των ατόμων που πάσχουν μπορεί να καταλήξει στο θάνατο.

Για περισσότερα, πατήστε εδώ.

Διαταραχές σίτισης (ψυχογενής Βουλιμία)

Η Βουλιμία είναι μια διαταραχή πρόσληψης τροφής. Συγκεκριμένα είναι η αυξημένη  κατανάλωση ποσότητας φαγητού και στην συνέχεια ο αυτοπροκαλούμενος εμετός.  Είναι λιγότερο συχνή σε παιδιά και εμφανίζεται στην εφηβεία περίπου στην ηλικία των 13 ετών ενώ είναι περισσότερο συχνή στην ηλικία των 15-24 ετών. Παρατηρείται συνήθως σε γυναίκες χωρίς όμως να αποκλείεται η εμφάνιση της και στους άνδρες.

 

Το άτομο αισθάνεται πως δεν μπορεί να σταματήσει να ελέγχει τι τρώει και πόσο τρώει (συνήθως αλμυρά και γλυκά). Παρουσιάζει υπερφαγία (δηλαδή καταναλώνει σε μικρό χρονικό διάστημα μεγάλη ποσότητα φαγητού), αξιολογεί τον εαυτό του σύμφωνα με το βάρος και το σχήμα του σώματος του και χρησιμοποιεί τρόπους όπως υπερβολική άσκηση, κατάχρηση διουρητικών και καθαρτικών, αυτοπροκαλούμενο εμετό και νηστεία ώστε να αποφύγει την αύξηση του βάρους του σώματος του.

 Για περισσότερα, πατήστε εδώ.

Θεραπεία μέσω ζώων

Η θεραπεία μέσω ζώων (pet therapy ή pet assisted therapy) είναι μια εναλλακτική θεραπεία  με σκοπό τη βελτίωση της ποιότητας ζωής του ανθρώπου.

Προσφέρει χαρά και κοινωνική συναναστροφή σε μεγαλύτερο βαθμό από ότι ένας

άνθρωπος διότι ένα ζώο (ειδικά ο σκύλος που από τη φύση του είναι κοινωνικό ον) διαθέτει εκ γενετής το χάρισμα να προσφέρει αγάπη και στοργή ανιδιοτελώς, χωρίς να κρίνει όπως εμείς οι άνθρωποι. Οι θεραπευτικές του δυνάμεις  είναι ανυπολόγιστες. Στο εξωτερικό όπως στη Μ. Βρετανία, την Γερμανία, την Γαλλία και τις Η.Π.Α. εδώ και δεκαετίες υπάρχουν θεραπευτικά προγράμματα που γίνονται σε ανθρώπους οι οποίοι ανήκουν σε ευπαθείς ομάδες ( παιδιά, έφηβους, άτομα με ανίατες ασθένειες, άτομα με ψυχικά νοσήματα, άτομα με ειδικές ανάγκες, ηλικιωμένους, χρήστες ναρκωτικών ουσιών) με επισκέψεις σε νοσοκομεία, κλινικές, νοσηλευτικά ιδρύματα και σπίτια με την αρωγή του κράτους.

Οι δραστηριότητες με την βοήθεια των ζώων προσφέρουν ψυχαγωγικά, μορφωτικά και θεραπευτικά οφέλη και γίνονται από ειδικά εκπαιδευμένα ζώα και από ειδικούς εκπαιδευμένους επαγγελματίες.

Για περισσότερα, πατήστε εδώ.